فیبر، بقایای اسکلتی سلول­های گیاهی است که به وسیله آنزیم­های دستگاه گوارش حیوانات قابل هضم نیست. فیبر شامل دو نوع فیبر محلول (مانند پکتین) و فیبر نامحلول (مانند سلولز) است. شواهدی وجود دارد که فیبر نامحلول دارای اثرات مثبتی بر عملکرد طیور است.

 

مزایای وجود حد متعادلی از فیبر در جیره طیور:

  • پیشگیری از پَرخواری یا کانیبایسم
  • افزایش قابلیت هضم نشاسته
  • افزایش سرعت عبور مواد هضمی، که مانع تجمع مواد سمّی در روده می­شود.
  • فیبر با تجمع در سنگدان باعث تنظیم سرعت عبور مواد هضمی و بهبود هضم مواد مغذی در روده می­شود.
  • کاهش میزان وقوع آنتریت نکروتیک
  • فیبر باعث بهبود فراسنجه ­های عملکردی و آسایش طیور می­شود.

منابع مناسب تأمین فیبردر جیره: سبوس گندم و کنجاله تخم آفتابگردان (از نظر وجود سطوح مجاز و کنترل شده مایکوتوکسین­ها به دقت بررسی شود).

فیبر در جیره پولت­ها: در راهنمای تغذیه­ ای اکثر سویه­ های تخمگذار تجاری بر اهمیت استفاده از فیبر در نیمه دوم دوره پرورش (از سن ۱۶-۸ هفتگی) تاکید شده است. وجود فیبر در جیره باعث توسعه دستگاه گوارش، افزایش اندازه سنگدان و افزایش اشتها می­ شود. توسعه و افزایش ظرفیت دستگاه گوارش در دوره پرورش مانع از کاهش اشتها در آغاز تخمگذاری شده و مانع تولید پایین در این مرحله از تولید خواهد شد. این مسئله در مورد سویه تجاری Hy-Line و گله ­های تخمگذار در معرض استرس گرمایی از اهمیت بیشتری برخوردار است. حد مناسب فیبر جیره در نیمه دوم پرورش پولت ۶-۵ درصد است.

فیبر در جیره­ مرحله تخمگذاری:

در برخی از گله­ ها تا ۲۰ درصد تلفات به علت بروز کانیبالیسم مشاهده شده است. وجود حداقلی از فیبر نامحلول در جیره مرغ تخمگذار برای پیشگیری از کانیبالیسم و پَرخواری ضروری است. حداقل میزان مورد نیاز فیبر در جیره مرحله تخمگذار ۴-۵/۳ درصد است.

 دانلود جزوهالکترونیکی (pdf) این مقاله
تهیه و تدوین : گروه علمی آویژه دارو

منبع: Manfred Pietsch. Fibre in layer diets: the importance of choosing the right source. 2015. International Poultry Production, Volume 23, Number 4, Page 7-9.